€15.00
Συγγραφέας: Διονύσιος Ζέρμπας Αθήναι 1970 Σελ.120 (14*21) Μαλακό Εξώφυλλο
Το στοκ είναι αριθμητικώς περιορισμένο
Συγγραφέας: Λουκάς Γ. Μπέλλος | Εκδόσεις: Κουλτούρα | Ημ. Έκδοσης: 1902 (ανατύπωση 2008) | Σελίδες: 112 (17*24) Μαλακό Εξώφυλλο
Η Ανάκτησις της Κωνσταντινουπόλεως, Παλαιολόγοι
Κεντρική διάθεση: Εκδόσεις Κουλτούρα
Συγγραφέας: Κων/νος Παπαρρηγόπουλος | Εκδόσεις: Γαλαξία Ερμείας | Ημ.Έκδοσης: 2001 | Σελίδες: 256 |Διαστάσεις: 14*21 Μαλακό Εξώφυλλο
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α: Εισαγωγή|ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β: Τα από της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Φράγκων μέχρι του θανάτου του Λατίνου αυτοκράτορος Ερρίκου|ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ: Τα από του θανάτου του Ερρίκου μέχρι της ανακτήσεως της Κωνσταντινουπόλεως υπό Μιχαήλ Παλαιολόγου|ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ: Αι εν τω μεταξύ περιπέτειαι των Φράγκων και των Ενετών, όσοι κατείχον τας κυρίως ελληνικάς χώρας|ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε: Παλαιολόγοι | ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤ: Η Καταλανική Εταιρεία
Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος είναι ο μεγαλύτερος ιστορικός της νεότερης Ελλάδας. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1815. Όταν εξερράγη η Επανάσταση, ο πατέρας του Δημήτριος, που ήταν τραπεζίτης καταγόμενος από τη Γορτυνία, θανατώθηκε μεταξύ των πρώτων, από την οργή του όχλου της Κωνσταντινούπολης. Ο Κωνσταντίνος εγκαταστάθηκε στην Οδησσό με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του, όπου φοίτησε στο Λύκειο Ρισελιέ ως υπότροφος του τσάρου Αλεξάνδρου Α’. Το 1930 ήρθε στην Ελλάδα και συνέχισε τις σπουδές του στο «Κεντρικόν Σχολείον» της Αίγινας, με διδάσκαλο το Γ. Γεννάδιο. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στα πανεπιστήμια της Γαλλίας και της Γερμανίας. Το 1851 διορίστηκε έκτακτος και αργότερα τακτικός καθηγητής της ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το κύριο συγγραφικό του έργο αρχίζει το 1860 με την έκδοση του πρώτου τόμου της «Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους». Ο «Επίλογος» εκδόθηκε το 1870. Η έκδοση αυτή ακολουθεί την τελευταία έκδοση του έργου, ζώντος του συγγραφέα. (…) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)
Εν Ναυπλια 1834
Συγγραφέας: Ιωάννης Φιλήμων | Εκδόσεις: Κουλτούρα | Ημ. Έκδοσης: 1834 (ανατύπωση 2008) | Σελίδες: 400 (14*21) Μαλακό Εξώφυλλο
Ξυλογραφία Εξωφύλλου Γιάννη Φαληρέα
Η λεπτομερής, όσον είναι δυνατόν, περιγραφή των αιτίων και των μέσων, διά των οποίων διετέθη η Ελληνική Μεταβολή του 1821, είναι το υποκείμενον του παρόντος Δοκιμίου. Αποβλέπει κυρίως την περίεργον Εταιρίαν των Φιλικών. Εξετάζονται ενταυτώ με την μεγαλυτέραν συντομίαν και τα προ αυτής σχετικά Συμβάντα. Την νέαν μετά την πτώσιν του Ανατολικού Βασιλείου Ιστορίαν της Ελλάδος θεωρούμεν κυρίως από της εποχής των 1769.
Της Ελληνικής Επαναστάσεως το εισαγωγικόν τούτο μέρος δεν είναι ολιγότερον ουσιώδες ως προς την υπόθεσίν του· η δε σαφήνεια του πραγματικού του προκύπτει πλέον δύσκολος παρά την αρκετά περιπεπλεγμένην Ιστορίαν του Πολέμου. Αποτελούσι τούτο του συστήματος των Φιλικών η ιδία φύσις, καθό μυστηριώδους, και διάφορα περιστατικά μεσολαβήσαντα κατά την περίοδόν του. […] (από τα προλεγόμενα του βιβλίου)
Αρχαιότητα- Βυζάντιο
Συγγραφέας: Κασσιανός Βάσσος Πρόλογος: Ευστρατία Συγγέλου Εκδόσεις: Κουλτούρα Ημ.Έκδοσης: 2008 Σελίδες: 328 (14*21) Μαλακό Εξώφυλλο
Θέματα σχετικά με τη γενική καλλιέργεια της γης, τα οπωροφόρα δέντρα, τις ελιές, τις συκιές, την αμπελοκαλλιέργεια, και άλλα.
Απόσπασμα από τον πρόλογο:
Τα «Γεωπονικά», έργο το οποίο συντάχθηκε υπό την επίνευση του βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ΄ Πορφυρογέννητου (10ος αιώνας) και συμπυκνώνει την πείρα αρχαίων συγγραφέων πάνω σε ποικίλα αγροτικά ζητήματα, αποτελεί ένα πολύτιμο κείμενο – κληρονομιά για τους κατεξοχήν αγροτικούς λαούς, όπως ήταν οι Έλληνες τουλάχιστον έως τα μέσα του 20ου αιώνα και πριν από την πλημμυρίδα της αστικοποίησης και της άκρατης εκβιομηχάνισης. Αποτελείται από είκοσι βιβλία, τα οποία παρέχουν πληροφορίες (…) από αρχαία γεωπονικά συγγράμματα, τα οποία συγκέντρωσε τον 4ο αιώνα μ.Χ. Ουϊνδάνιος Ανατόλιος («Συναγωγή γεωργικών επιτηδευμάτων») και συμπεριελήφθησαν μαζί με το έργο του Διδύμου του Αλεξανδρέα («Περί γεωργίας εκλογαί») στη συλλογή του Κασσιανού Βάσσου (6ος αιώνας). Η συλλογή αυτή αποτελεί το κείμενο των «Γεωπονικών», που συνέταξε ανώνυμος διασκευαστής στο πλαίσιο των εγκυκλοπαιδικών ενδιαφερόντων του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου. (…)

