Αθήνα 2004 Αρ. 231 ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ κατάσταση ISBN 960-8145-42-2
Αθήνα 1994 Αριθ. 138 Εξαιρετική κατάσταση σελ. 158 ΙSBN 9607034336
Tίτλος Πρωτότυπου: Steps Μετάφραση: Βαγγέλης Χατζηδημητρίου Συγγραφέας: Γιέρζι Κοζίνσκι Εκδόσεις: Γαλαξίας *Ερμείας (Κουλτούρα) Ημ.Έκδοσης: Σελίδες: 166 (14*21) Μαλακό Εξώφυλλο
Οι νουβέλες του σπουδαίου Πολωνοαμερικανού συγγραφέα Κοζίνσκι αποτελούν μικρές κοινωνιολογικές μελέτες ατόμων που ζουν σε καταπιεστικές, γραφειοκρατικές κοινωνίες. Tα Βήματα είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά το χάος και την ηθική σύγχυση της Ευρώπης του 20ου αιώνα, ένα βιβλίο που αποκαλύπτει την τρομερή βία, την κρυμμένη πάντα κάτω από το βερνίκι του πολιτισμού. Βραβευμένο με το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου των Ήπα.
Ο Γιέρζι Κοζίνσκι (1933-1991) γεννήθηκε στην Πολωνία. Εβραϊκής καταγωγής, κατάφερε να διασωθεί από το ολοκαύτωμα και εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ το 1957, όπου και έζησε ως την αυτοκτονία του, το 1991. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους αμερικανούς συγγραφείς. Μεταξύ των διακρίσεων που έλαβε για το έργο του συγκαταλέγονται: το βραβείο για το Καλύτερο Ξένο Βιβλίο στη Γαλλία (“Το βαμμένο πουλί”), το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου των ΗΠΑ ( Βήματα ,Steps), ενώ για το σύνολο του έργου του τιμήθηκε με το βραβείο του Εθνικού Ιδρύματος Γραμμάτων και Τεχνών των ΗΠΑ. Επί χρόνια δίδασκε αγγλικά στα Πανεπιστήμια Πρίνστον και Γέιλ, ενώ ήταν ενεργό μέλος ανθρωπιστικών οργανώσεων. (Βιογραφικό σημείωμα από το Βιβλιονετ.)
Βία – Βιασμός : Κείμενο κοινωνικού και φεμινιστικού προβληματισμού / Κίνηση Δημοκρατικών Γυναικών .- Αθήνα, εκδ. Ωκεανίδα, 1983
Violence Six sideways Reflections, Zizek Slavoj, Scripta 2010, Μετάφραση Νεκτάριος Καλαιτζής, σελ.289 (14*21)Μαλακό Εξώφυλλο, Άριστη κατάσταση
Αντλώντας τόσο από την υψηλή όσο και από τη λαϊκή κουλτούρα, από τον Καντ και τον Λακάν, από ανέκδοτα και από τον σύγχρονο κινηματογράφο, ο Σλάβοϊ Ζίζεκ, ο επιφανής ακαδημαϊκός που αναδείχθηκε σε ίνδαλμα της σύγχρονης φιλοσοφίας, πραγματεύεται τη βία η οποία ενυπάρχει στην παγκοσμιοποίηση, τον καπιταλισμό, τον φονταμενταλισμό και τη γλώσσα, σε ένα έργο που θα επιβεβαιώσει τη φήμη του ως ενός από τους πιο καταρτισμένους και ρηξικέλευθους διανοητές της εποχής μας.
Οι ταραχές στα παρισινά προάστια το φθινόπωρο του 2005 αλλά και η εξέγερση της Αθήνας τον Δεκέμβριο του 2008 έφεραν εκ νέου και με ανησυχαστικό τρόπο στη σκηνή του δημόσιου λόγου το ίχνος μιας καθαρής, ανιδεολογικής, κυριολεκτικά ανόητης βίας. Εξεγερσιακά συμβάντα που δεν διεκδικούσαν τίποτε άλλο παρά μόνο την “αξίωση για αναγνώριση” των υποκειμένων τους. Μια βία που δεν στρεφόταν τελικά ενάντια στη συστημική βαρβαρότητα, αλλά σ’ αυτή την ίδια τη θέση των υποκειμένων της. Μια αυτοκτονική διάσταση που ανέλυσε ο Lacan στο “στάδιο του καθρέφτη”, όταν η βία επιστρέφει στο καταγωγικό της υποκείμενο. Μια πράξη μη νοήματος, που εγγράφεται, σύμφωνα με τον Badiou, σ’ αυτή την ανοησία του Καπιταλισμού, στην α-κοσμία του κόσμου του, στο πένθιμο ίχνος της αφηρημένης του διασποράς.
Για τον Zizek το ίχνος της βίας εντοπίζεται στον “φόβο τού Πλησίον”, στην ετερότητα του αλλά και σ’ αυτή την ανησυχαστική του εγγύτητα. Είναι από τη μια η βία του υποκειμένου αλλά και αυτή η βία της ίδιας της γλώσσας, του εκφερόμενου νοήματός της, όπως επίσης και η συστημική βία, αυτή η βία της κανονικότητας του πραγματικού. Ενα τρισυπόστατο ίχνος που αντιστέκεται στην αφήγησή του, στην αποκαλυπτικότητα των σημείων του, σ’ αυτή την αντικειμενοποίηση της αλήθειας του. Ο παραληρηματικός χαρακτήρας του βίαιου φαινομένου είναι αυτός που συσκοτίζει και την αφήγησή του. Η ειλικρίνεια της αφήγησης μιας τραυματικής εμπειρίας είναι, όπως χαρακτηριστικά λέει ο Zizek, αυτή “η ίδια η αντικειμενική της ανακρίβεια, η σύγχυσή της, η έλλειψη της συνοχής της”. Γι αυτό και ο τρόπος που ο Zizek επιλέγει να μιλήσει για τη βία είναι ο τρόπος της ποίησης, αυτή η αφηρημένη ματιά που δεν παραδίδεται στην επιτακτικότητα της εμπειρίας της, αλλά δεν ενδίδει στην απροσδιοριστία της. Μια γλώσσα που αίρει το αντικείμενο από το χωροχρονικό του πλαίσιο, χωρίς παρ’ όλα αυτά να το αφυδατώνει. Ακόμη και όταν αυτό το βίαιο ίχνος απαιτεί επιτακτικά από εμάς την εγρήγορσή μας, αυτό το επείγον είναι για τον Zizek μια ψευδεπίγραφη ευαισθησία, ένα επείγον που αφαιρεί από το υποκείμενο τον ορίζοντα της σκέψης του, την ήσυχη προοπτική του αναστοχασμού του. (ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΑΡΤΙΝΟΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 26-11-2011)
Περιέχουσα συλλογήν εκ των νεωτέρων και ηδυτέρων εξωτερικών μελών, με προσθήκην εν τω τέλει κα τινών ρωμαϊκών τραγουδιών εις μέλος οθωμανικόν και ευρωπαϊκόν
Συγγραφέας: Χουρμούζιος Χαρτοφύλαξ Εκδόσεις: Κουλτούρα Ημ.Έκδοσης: 2002 Σελίδες: Μαλακό Εξώφυλλο
Συγγραφέας: Γιώργος Σακκάς Εκδόσεις: Μαίρης Πουντζά (Κουλτούρα) Ημ.Έκδοσης: 1976 Σελίδες: 162 (14*21) Μαλακό Εξώφυλλο
Σύντομα βιογραφικά σημειώματα
Συγγραφέας: Mohammed Khair-Eddine Μετάφραση: Κώστας Ασημακόπουλος Εκδόσεις: Ροές (Κουλτούρα) Ημ.Έκδοσης:1985 Σελίδες: 160 (12*20) Μαλακό Εξώφυλλο
Είναι διαθέσιμα τα εξής τεύχη:
Update 25/10/2019 Από την παρακατω λίστα είναι διαθεσιμα τα: 3, 21, 72, 31, 37-39, 41, 58, 77, 102,105, 112, 113, 114, 116, 117,118, 120, 122, 125, 126, 127, 129, 135
3 (908) Τζέφρεϋ Λορντ, Μπλέιντ, Πολεμιστής από νεφρίτη (The jade warrior, 1969), μτφ. Βασίλης Κοχλατζής, 1978
4 (909) Σαπίρ & Μάρφι, , Ο Εξολοθρευτής Τα ναρκωτικά της μαφίας
14 (929) Σαπίρ & Μάρφι, Ο εξολοθρευτής, Κινέζικο Αίνιγμα
16 (935) Σαπίρ & Μάρφι, Ο εξολοθρευτής, Δίκτυο τρομοκρατίας
20 (947) Σαπίρ & Μάρφι, Ο εξολοθρευτής, Φεστιβάλ θανάτου (Acid Rock, 1974), μτφ. Νίκος Σπυριδάκης, 1979
21 (950) Τζέφρεϋ Λορντ, Μπλέιντ, Βασίλειο της Ρόυθ (Kingdom of Royth, 1974), μτφ. (;)
31 (980) Τζέφρεϋ Λορντ, Μπλέιντ, Οι πύργοι του Μέλνον (The towers of Melnon, 1975), μτφ. Νίκος Σπυριδάκης, 1979
37 (1012) Τζέφρεϋ Λορντ, Μπλέιντ, Επιστροφή στον Θαρν
38 (1016) Σαπίρ & Μάρφι, Ο εξολοθρευτής, Σύγκρουση δολοφόνων (;), μτφ. (;)
39 (1020) Τζέφρεϋ Λορντ, Μπλέιντ, O κοραλλένιος θρόνος (Guardians of the coral throne, 1976)
41 (1028) Τζέφρεϋ Λορντ, Μπλέιντ, Τα δάση του Γκλέορ (The forests of Gleor, 1976), μτφ. (;)
58 (1107) Λούποφ Ρίτσαρντ Ο μακάβριος πλανήτης (Sandworld,1976), μτφ. Μαντώ Καραγιάννη
59 (1111) A. Βαν Βογκτ, Αυτοκρατορία του ατόμου (Empire of the atom, 1956), μτφ. Αριστείδης Σοφούλης, 1980
72 (1168) A. Βαν Βογκτ, Ο υπερνους (Supermind)
74 (1176) A. Βαν Βογκτ, Αναγέννηση (Renaissance 1979), μτφ. Αργύρης παπαβασιλείου, 1980
77 (1193) Τζ. Ροζενμπέργκερ Έμπορος Θανάτου Επιχείρηση Ψυχοτρόνιο (Te Psychotron plot)
80 (1205) Α. Βαν Βογκτ, Τα παιδιά του αύριο (Children of tomorrow, 1970), μτφ. Θανάσης Ζάβαλος, 1980
102 (1298) Ουάλλας Μουρ, Όφιρα Η βασίλισσα των πάγων
105 (1310 Μ. Αγκάπι, Το κάλεσμα του Βρυκόλακα (La Goule, 1968), μτφ.Τζούλια Γαρζώνη
106 (1314) Σαπίρ & Μάρφι, Ο εξολοθρευτής, Ο χαμένος κρίκος
112 (1338) Τζίμμυ Γκιγιέ, Πέρα από το άπειρο
113 (1342) Πωλ Μπερά, Λεονόξ, Το τέρας του σκότους, 1981
114 (1346) Τζ. Ροζενμπέργκερ, Έμπορος Θανάτου Επιχείρηση Σιδερένια Σβάστικα, 1981
116 (1359) Τζόζεφ Ρόζενμπεργκερ, Έμπορος Θανάτου, Επιδρομή των βιοκλαδικών (Invation of the clones), μτφ.;, 1981
117 (1363) Τζίμμυ Γκυγιέ, Εισβολή στη Γη (L’ invasion de la terre, 1952), μτφ. Χριστίνα Σπυριδάκη, 1981
118 (1367) Τζίμμυ Γκυγιέ, Το δίκτυο των δεινοσαύρων (Reseau dinosaure, 1958) μτφ.Τζούλια Γαρζώνη1981
120 (1375) Τζίμμυ Γκυγιέ, Τέρατα από το πουθενά (Le monstres du neant, 1956) 1981
122 (1383) Πατρίκ Σβεν, Το τυφλό φάντασμα (Le Fantome Aveugle, 1979), μτφ. Χριστίνα Σπυριδάκη, 1981
125 (1395) Τζόζεφ Ρόζενμπεργκερ, Έμπορος Θανάτου, Στους πάγους της Αρκτικής μτφ. Γιάννης Καραλής
126 (1399) Ρομπέρ Κλωζέλ, Ο τρόμος ήρθε από τον ουρανό (L’ horreur tombee du ciel, 1971), μτφ. Στέλλα Μιμή, 1981
127 (1403) Τζόζεφ Ρόζενμπεργκερ, Έμπορος Θανάτου, Εφιάλτης στην Αλγερία μτφ Αργύρης Παπαβασιλείου, 1981
129 (1411) ΡόμπερτΚλωζέλ Ο ανύπαρκτος πλανήτης
135 (1435) Ντόναλντ Ρόουλαντ, Ο κύριος του διαστήματος (Master of space, 1974), μτφ.;, 1971
Πολύ καλή κατάσταση, Τιμή: 3 ευρώ το ένα εκτός από τα 59 72 74 και 80 τα οποία πωλούνται 5 ευρώ το ένα
Συγγραφέας: Ρένος Αποστολίδης | Εκδόσεις: Κουλτούρα | Ημ.Έκδοσης:1963 | Σελίδες: 150 (15*22)| Μαλακό Εξώφυλλο
Δρ. Ζώρας Φραγκίσκος Αθήναι 1950 Εκδόσεις Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος σελ. 296 άκοπο 16*22 Μαλακό Εξώφυλλο
Αθήνα 2009, Νο. 263 (28*21) 303 σελ. Μαλακό Εξώφυλλο ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ κατάσταση ISBN 978-960-8145-77-1
Γλώσσα: Γερμανικά
Τοπογραφική Ανασύνθεση
Συγγραφέας: Διαμαντής Κουτούλας Εκδόσεις: Χιωτέλλη (Κουλτούρα) Ημ.Έκδοσης: 2000 Σελίδες:168 14*21 Μαλακό Εξώφυλλο
Εισαγωγικό σημείωμα: Η Βασιλεύουσα της -εκ των υστέρων- αποκληθείσης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας καθόρισε επί χιλιετία και πλέον τα πεπρωμένα του σημερινού Δυτικού Πολιτισμού. Ο Βυζαντινός Πολιτισμός με κύρια πηγή του την Κωνσταντινούπολη αποτέλεσε τη ρίζα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, ο οποίος θα ήταν ΑΛΛΟΣ, αν ο Μέγας Κωνσταντίνος δεν είχε μεταφέρει στα 330 μ.Χ. την πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Οικουμένης στο Βόσπορο. Η κίνηση αυτή του Μ. Κων/νου, ανεξάρτητα από τα όποια ελατήριά της, έδωσε μια νέα πνοή στον Ελληνισμό, χιλιετούς, συνεχούς διαρκείας. Με το να θέση την πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο Κωνσταντίνος, ανάμεσα σε ελληνικούς πληθυσμούς και σε τέτοια γεωγραφική θέση που να την καθιστά απόρθητη, προκαθόρισε το Ελληνικό της μέλλον. Από τη άλλη μεριά, η υιοθέτηση του, ομιλούντος ελληνικά, Χριστιανισμού, εκ μέρους της Λατινόφωνης Κρατικής Εξουσίας προσδιόρισε μακροπρόθεσμα την ελληνοποίηση της Ανατολικορωμαϊκής κρατικής δομής. Έτσι τρεις αιώνες μετά τον Κωνσταντίνο και δύο αιώνες μετά την κατάλυση του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους από τα Γερμανικά φύλα, στην Ελλάδα και τη Μικρά Ασία έκτος των ελληνικών και ελληνοφώνων πληθυσμών υπάρχει πια και ελληνόφωνη -χάρη στο Χριστιανισμό- κρατική εξουσία. Από τα χρόνια του Ηρακλείου και μετά, η Βυζαντινή Ιστορία είναι πια η ιστορία του Μεσαιωνικού Ελληνισμού.
Ωστόσο, ενώ η Βυζαντινή Ιστορία καθόριζε τα ευρωπαϊκά πεπρωμένα και το σημερινό Δυτικό Πολιτισμό, λίγο έχει εκτιμηθή αυτό από τους σημερινούς Ευρωπαίους και Αμερικανούς. Επηρεασμένοι ακόμα, οι Δυτικοί από την Αναγέννηση και το Διαφωτισμό, προσπαθούν να ανάγουν τις πολιτιστικές τους καταβολές απευθείας στην Αρχαία Ελλάδα παρακάμπτοντας το ιστορικό Βυζάντιο. Είναι σαφές ότι σ’ αυτό το ιστορικό και λογικό τους “άλμα”, αποφασιστικό ρόλο έχουν διαδραματίσει οι Ρωμαιοκαθολικές τους καταβολές, στις οποίες πάντα υπολανθάνει η προκατάληψη για ό,τι έχει σχέση με το “σχισματικό Βυζάντιο”…
Η καθαρή αλήθεια όμως είναι ότι οποτεδήποτε ο Δυτικός άνθρωπος αναφέρεται στις δύο θεμελιώδεις παραμέτρους του πολιτισμού του, δηλ. στην Κλασική Παιδεία και στο Χριστιανισμό, κατ’ ουσίαν παραπέμπει στο Βυζαντινό παρελθόν του. Γιατί πνευματικά το Βυζάντιο δεν είναι τίποτα άλλο παρά η σύνθεση του Ομήρου με τον Απ. Παύλο – και των δύο ομιλούντων την Ελληνική!
Το παρόν βιβλίο αναφερόμενο στη μήτρα του Δυτικού Πολιτισμού, την Κωνσταντινούπολη, προσπαθεί να καλύψη ένα κενό· ενώ έχουν γραφή και έχουν μεταφρασθή στα ελληνικά, εξαίσια και κλασικά πλέον έργα για το Βυζαντινό Πολιτισμό (όπως π.χ. του P. Lemerle) ή για την Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους (όπως του Ostrogorsky) ωστόσο δεν υπάρχει ένα πλήρες εύχρηστο και σύγχρονο έργο για την Τοπογραφία της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης, τα ίχνη της οποίας, σήμερα, με ιδιαίτερο κόπο και μόνο μετ’ εμποδίων μπορεί να αναγνωρίση ο οξυδερκής ταξιδιώτης…
Το αν το παρόν βιβλίο πέτυχε το στόχο του θα το κρίνη φυσικά ο αναγνώστης και κυρίως ο ταξιδιώτης εκείνος, ο οποίος, αντικρύζοντας από μακριά το Φατίχ-τζαμί, θα φέρη στο νου του τις συλημένες σαρκοφάγους των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων… (Από την εισαγωγή του συγγραφέα)
Τμήμα Περιεχόμένων: Ίδρυση και Πολεοδομικό Σχέδιο Κων/πολης, ο Ιππόδρομος, Αυγουσταίον, Τα Λουτρά του Ζευξίππου, Βασιλική Κινστέρνα, Ιερό Παλάτιο,Ανάκτορα Βλαχερνών κ.α
Συγγραφέας: Ηλίας Βενέζης | Εκδόσεις: Το Βήμα Βιβλιοθήκη (Αναπαραγωγή από Εκδόσεις της Εστίας) | Ημ. Έκδοσης: 2011 (2010) | Σελίδες: 330| Διαστάσεις: 12×18 |Εξώφυλλο: Σκληρό
Η “Γαλήνη”είναι ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα του Ηλία Βενέζη, στο οποίο αποτυπώνεται ο πόνος του ξεριζωμού των προσφύγων του 1922 από την περιοχή της Μικράς Ασίας. Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Μυθιστόρημα συγκροτημένο, ψυχικό και ποιητικό με άπειρα δραματικά και ηθογραφικά στοιχεία, με ανθρώπινες ανυψώσεις και καταπτώσεις, η βίβλος του πόνου και του αγώνα να ενωθεί η ανθρώπινη σάρκα, ο ανθρώπινος νους, το ανθρώπινο ναυάγιο με το ξέρο ή το υγρό χώμα και να βλαστήσει η ελπίδα.
Συγρραφέας: Χοσέ Καρρέρας Εκδόσεις: Ερμείας (Κουλτούρα) Σελίδες: 279 (12*20) 2003 Μαλακό Εξώφυλλο
Το βιβλίο απευθύνεται σ’ αυτούς που αγαπούν την όπερα και σ’ αυτούς που τώρα τη γνωρίζουν, σε όσους σιγοτραγούδησαν τις μελωδίες της, ακόμα και σε αυτούς που έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με το λυρικό θέατρο. Σ’ αυτές τις σελίδες θα βρουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για σαράντα όπερες. Για κάθε μία απ’ αυτές τις όπερες ο αναγνώστης βρίσκει από ένα μενού με τυπικές συνταγές από τον τόπο που εκτυλίσσεται το έργο.
Αρχαιότητα- Βυζάντιο
Συγγραφέας: Κασσιανός Βάσσος Πρόλογος: Ευστρατία Συγγέλου Εκδόσεις: Κουλτούρα Ημ.Έκδοσης: 2008 Σελίδες: 328 (14*21) Μαλακό Εξώφυλλο
Θέματα σχετικά με τη γενική καλλιέργεια της γης, τα οπωροφόρα δέντρα, τις ελιές, τις συκιές, την αμπελοκαλλιέργεια, και άλλα.
Απόσπασμα από τον πρόλογο:
Τα «Γεωπονικά», έργο το οποίο συντάχθηκε υπό την επίνευση του βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ΄ Πορφυρογέννητου (10ος αιώνας) και συμπυκνώνει την πείρα αρχαίων συγγραφέων πάνω σε ποικίλα αγροτικά ζητήματα, αποτελεί ένα πολύτιμο κείμενο – κληρονομιά για τους κατεξοχήν αγροτικούς λαούς, όπως ήταν οι Έλληνες τουλάχιστον έως τα μέσα του 20ου αιώνα και πριν από την πλημμυρίδα της αστικοποίησης και της άκρατης εκβιομηχάνισης. Αποτελείται από είκοσι βιβλία, τα οποία παρέχουν πληροφορίες (…) από αρχαία γεωπονικά συγγράμματα, τα οποία συγκέντρωσε τον 4ο αιώνα μ.Χ. Ουϊνδάνιος Ανατόλιος («Συναγωγή γεωργικών επιτηδευμάτων») και συμπεριελήφθησαν μαζί με το έργο του Διδύμου του Αλεξανδρέα («Περί γεωργίας εκλογαί») στη συλλογή του Κασσιανού Βάσσου (6ος αιώνας). Η συλλογή αυτή αποτελεί το κείμενο των «Γεωπονικών», που συνέταξε ανώνυμος διασκευαστής στο πλαίσιο των εγκυκλοπαιδικών ενδιαφερόντων του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου. (…)
