Συγγραφέας: Καίτη Ρωμανού Εκδόσεις: Κουλτούρα Ημ.Έκδοσης : 2006 Σελίδες: 368 (17*24) Μαλακό Εξώφυλλο

Το βιβλίο αυτό ξεκίνησε να γράφεται ως μια δεύτερη αναθεωρημένη έκδοση της Ιστορίας της Έντεχνης Νεοελληνικής Μουσικής (Κουλτούρα 2000 ). Όμως η ευχή από την οποία τέλειωνε η έκδοση εκείνη (και κλείνει με την παρούσα)  εκπληρώθηκε: Τα νέα στοιχεία που έκτοτε ήρθαν στο φως χάρις στην ανάπτυξη της έρευνας για την ελληνική μουσική τα τελευταία χρόνια, υποχρεώνουν σε τέτοιου μεγέθους αλλαγές, ωστε δεν μπορούμε πια να μιλούμε για αναθεώρηση εκείνης της έκδοσης, αλλά για ένα νέο έργο.

Η κατανόηση του έντεχνου ελληνικού μουσικού πολιτισμού ως μέρος του ευρύτερου Δυτικού πολιτισμού, είναι η μόνη επιδίωξη της συγγραφέως. Η προσπάθεια ποιοτικής αναβάθμισης του πολιτισμού, που χαρακτηρίζει συχνά την ιστοριογραφία απομονωμένων και περιφερειακών περιοχών της Ευρώπης είναι τελείως απούσα. Έτσι, η παρούσα μελέτη ακολουθεί τις νεότερες εξελίξεις της διεθνούς μουσικολογίας, οι οποίες όντως ευνοούν την αποχή από την ανίχνευση εθνικών αριστουργημάτων και μεγαλοφυών. Ο νεότερος ελληνικός μουσικός πολιτισμός εξετάζεται ως αυτό που πραγματικά είναι σήμερα: ετερόφωτος, με πηγή φωτός, τον δυτικό. (. . .)

Κωδ. Εύδοξος: 102125649

Συγγραφέας: Αθανάσιος Μαντέκος Εκδόσεις: Ελληνική Ιατρική (Κουλτούρα) Ημ.Έκδοσης: 1940 Σελίδες: 32 (17*24) Μαλακό Εξώφυλλο

Ανάτυπο από το περιοδικό Ελληνική Ιατρική (1940). Η έρευνα εκπονήθηκε από την Υγειονομική Σχολή Αθη νών  σε συνεργασία με το ίδρυμα Rockefeller.

Συγγραφέας: Συλλογικό Έργο   Εκδόσεις: Μνήμη (Κουλτούρα) Ημ.Έκδοσης: 1981 Σελίδες: 192 (14*21) Μαλακό Εξώφυλλο

Στάδια μυητικής εξέλιξης του Ανθρώπινου συνειδητού

Σε επίμετρο ΟΜαγικός Αυλός του Μότσαρτ, Μια Ερμηνευτική προσέγγιση

Συγγραφέας: Λεωνίδας Κοβάτσης | Εκδόσεις: Κουλτούρα | Ημ.Έκδοσης: 2010 | Σελίδες: 192 (14*21) Μαλακό Εξώφυλλο

Απόσπασμα από τον πρόλογο:

 Η ζωή μας είναι ένα ταξίδι. Ένα μυητικό ταξίδι με τα περάσματα και τις επισταθμίες του. Γι’ αυτούς, φυσικά, που θέλουν να το βλέπουν έτσι. Τα περάσματα αυτά του ταξιδιού της ζωής μας δεν είναι παρά στάδια εξέλιξης της συνείδησης και κατ’ επέκταση της ψυχής μας. Ορισμένα από τα εξελικτικά αυτά στάδια του ανθρώπινου συνειδητού και πιο συγκεκριμένα της θηλυκής αρχής που το “γέννησε”, εξετάζουμε σ’ αυτό το βιβλίο. Το βιβλίο αυτό απευθύνεται σε όσους αναζητούν το βαθύτερο νόημα που υπάρχει στις σχέσεις των δύο φύλων και πιο συγκεκριμένα στο πώς απρόσωπες και εγωκεντρικές ερωτικές σχέσεις μπορούν να μεταμορφωθούν σε σχέσεις προσώπου προς πρόσωπο. (. . .)

Συγγραφέας: Εμμανουήλ Φαρλέκας Εκδόσεις: Κουλτούρα Ημ.Έκδοσης: 2008 Σελίδες: 422 (18*24) Σκληρό Εξώφυλλο

 Απόσπασμα προλόγου: Η ένθερμος αφ’ ενός υποδοχή, ης έτυχε το προ διετίας εκδοθέν μουσικόν “Τριώδιόν” μου και αι ευμενείς υπέρ αυτού κρίσεις περισπουδάστων μουσικολόγων και δοκίμων ιεροψαλτών, αφ’ ετέρου δε η αξίωσις και αι παροτρύνσεις πλείστων εκ των λαβόντων το εν λόγω έργον μου, όπως προβώ εις την έκδοσιν της “Μεγάλης Εβδομάδος”, του “Πεντηκοσταρίου” και λοιπών συνθέσεών μου, παρέσχον μοι το θάρρος να αποταθώ προς τους απανταχού της Ελλάδος μουσικολόγους και ιεροψάλτας αναγγέλλων την έκδοσιν του παρόντος υπό τον τίτλον “ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ” λιτού έργου μου και ζητήσω την υποστήριξιν αυτών. Πράγματι δε τόσον οι εκτιμήσαντες τας προηγουμένας τύποις εκδοθείσας συνθέσεις μου, όσον και αι ευμενείς παρ’ αυτών πληροφορίας λαβόντες έσπευσαν εκθύμως δια της εν τοις συνδρομηταίς της παρούσης εκδόσεως εγγραφής αυτών να με ενθαρρύνωσιν, όπως επιληφθώ του έργου.
Περιλαμβάνει δε η “ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ” μου, ως ανήγγειλα, ολόκληρον το Ασματικόν μέρος των από της εσπέρας της Κυριακής των Βαΐων μέχρι του Μεγάλου Σαββάτου Ιερών Ακολουθιών εν πάση λεπτομερεία μετά της Τυπικής Διατάξεως αυτών, εις τρόπον ώστε ο χρησιμοποιών το βιβλίον μου τούτο Ιεροψάλτης να διευκολύνηται σπουδαίως εις την άμεμπτον και κανονικήν άσκησιν του έργου αυτού, διότι δεν θα περιέρχηται εις την ανάγκην να καταφεύγη εκάστοτε εις το Τυπικόν και εις διάφορα Μουσικά Βιβλία, ήτοι Δοξαστάρια, Ειρμολόγια, Ανθολογίας κ.τ.λ. προς εύρεσιν και εκτέλεσιν των διαφόρων Μαθημάτων και Τροπαρίων των Ασματικών Ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδος.

Περιεχόμενα

Αφιέρωσις
Αντί Προλόγου
Σημείωμα περί ρυθμού και τινες παρατηρήσεις
Της φωνής χρήσις, προφύλαξις, καλλιέργεια (σύντομ. μελέτη) Βιβλιοκρισίαι τινές επί του προεκδοθέντος Μουσ. Τριωδίου μου
Τη Κυριακή των Βαΐων εσπέρας: Ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας (Ακολουθία του Νυμφίου)
Τη Μεγάλη Δευτέρα πρωί: Ο Εσπερινός μετά της Προηγιασμένης
Τη Μεγάλη Δευτέρα εσπέρας: Ο Όρθρος της Μεγάλης Τρίτης (Ακολουθία Νυμφίου)
Τη Μεγάλη Τρίτη πρωΐ: Ο Εσπερινός μετά της Προηγιασμένης
Τη Μεγ. Τρίτη εσπέρας: Ο Όρθρος της Μεγάλης Τετάρτης (Ακολουθία Νυμφίου)
Τη Μεγ. Τετάρτη πρωΐ: Ο Εσπερινός μετά της Προηγιασμένης
Τη Μεγ. Τετάρτη εσπέρας: Ο Όρθρος της Μεγ. Πέμπτης (Ακολουθία Νιπτήρος)
Τη Μεγ. Πέμπτη πρωί: Ο Εσπερινός μετά της Θ. Λειτουργίας του Μεγ. Βασιλείου
Τη Μεγ. Πέμπτη εσπέρας: Η Ακολουθία των Αγίων Παθών (Όρθρος της Μεγ. Παρασκευής)
Τη Μεγ. Παρασκευή πρωί
Α’. Η Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών
“Σήμερον κρεμάται επί ξύλου” υπό Εμμ. Βαμβουδάκη
Β. Ο Εσπερινός του Μεγ. Σαββάτου (Ακολουθία της Αποκαθηλώσεως)
Τη Μεγάλη Παρασκευή εσπέρας. Ο Όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου (Επιτάφιος Θρήνος)
Τω Μεγάλω Σαββάτω πρωί: Ο Μέγας Εσπερινός της Αναστάσεως μετά της Θ. Λειτουργίας του Μ. Βασιλείου

Συγγραφέας: Ελευθέριος Πλατής Εκδόσεις: Ιδιωτική Έκδοση (Κουλτούρα ) Ημ.Έκδοσης: 1980 Σελίδες: 164 (14*21) Μαλακό Εξώφυλλο

Ο δοκιμιογράφος και κριτικός Ελευθέριος Ν. Πλατής γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1920. Πτυχιούχος της φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Εργάστηκε στην μέση εκπαίδευση στην Ελλάδα και στην Κύπρο και διατέλεσε επιθεωρητής μέσης εκπαίδευσης. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1933 στο περιοδικό Παιδική Εγκυκλοπαίδεια. Συνέταξε τη βιβλιογραφία του Κύπριου Ν. Νικολαϊδη και μετέφρασε R. M. Rilke (1985). Συνεργάτης των περιοδικών Ευθύνη, Ηπειρωτική Εστία και Νέα Εστία. Ο Ε. Ν. Πλατής πέθανε στην Αθήνα το 2003. Πηγή: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου

Συγγραφέας: Λεωνίδας Κοβάτσης | Εκδόσεις: Κουλτούρα | Ημ.Έκδοσης: 2010| Σελίδες :184 (12*21) Μαλακό Εξώφυλλο

Υπάρχει μια καθαρότητα μέσα στο πάθος που το ιεροποιεί και που τη λέμε εγρήγορση ή καλύτερα οριακότητα. Αντίθετα, η αποχαύνωση καθιστά το πάθος μιαρό που σημαίνει χωρίς όρια. Αυτή την ανόρθωση – μεταμόρφωση του πάθους από μιαρό σε ιερό προσπαθεί να πραγματώσει ο «Μαραμπού» σε όλα τα ταξίδια του, ψάχνοντας να βρει το όριο, «το σταυρωτό του νότου αστέρι». Αυτό, το σταυρικό και συνάμα λυτρωτικό στοιχείο του πάθους σαν ένα έσχατο χωροχρονικό σημείο αυτογνωσίας, αναζητά ο ποιητής «μεσάνυχτα χίλια μίλια περ’ από τις Εβρίδες».
Προσεγγίζοντας (πάντοτε βιωματικά σαν ένας συνεπής ποιητής) αυτό το άσπιλο στοιχείο της ψυχής («το διάφεγγο βυθό και τ’ άγριο κύμα») οδηγείται σε μια διαρκή αυτοκατανόηση, σε ένα «διαρκή νόστο».
Γιατί η λύτρωση είναι δρόμος και αυτό που τελικά είμαστε είναι ταξίδι. (Από το οπισθόφυλλο).