Μετάφραση: Νίνα Ζωγράφου, Κ. Μεραναίου
Να είσαι πιστός στη πραγματικότητα και στον άνθρωπο, να αγαπάς κάθε τι που ζη και ποθεί την αλήθεια και την ελευθερία αυτό είναι το χρέος του ποιητή.
Συγγραφέας: Στέφαν Τσβάιχ | Εκδόσεις: | Ημ. Έκδοσης: 1955 | Σελίδες: 176 | Διαστάσεις: 15,1*22,0
Μετάφραση: Νίνα Ζωγράφου, Κ. Μεραναίου
Να είσαι πιστός στη πραγματικότητα και στον άνθρωπο, να αγαπάς κάθε τι που ζη και ποθεί την αλήθεια και την ελευθερία αυτό είναι το χρέος του ποιητή.
Russel on Religion Selections of the writings of Bertrand Russel, Μετάφραση Άρης Μπερλής, Scripta 2006 350 σελ. (14*21) ΕΞΑΝΤΛΗΜΕΝΟ Άριστη Κατάσταση
Σε αυτή την επιλογή ”Κειμένων” για τη θρησκεία, περιλαμβάνονται τα σπουδαιότερα από τα σχετικά άρθρα του Ράσελ (μεταξύ αυτών το διάσημο «Γιατί δεν είμαι χριστιανός»). Η προσέγγιση είναι πολύπλευρη και καλύπτει τη σχέση της θρησκείας με την φιλοσοφία, την επιστήμη, την ηθική και την ιστορία. Τα κείμενα είναι ιδιαίτερα επίκαιρα σήμερα, με την έντονη παρουσία στην παγκόσμια σκηνή του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, μουσουλμανικού αλλά και χριστιανικού.
Τι είναι ο αγνωστικισμός; Ποια είναι η ουσία της θρησκείας; Έχει πράγματι συμβάλει η θρησκεία εποικοδομητικά στον πολιτισμό; Είναι αντίθετες θρησκεία και επιστήμη; Προάγει η θρησκεία την ηθική; Αληθεύει ότι αν δεν υπήρχαν οι θρησκείες δεν θα υπήρχε ηθική; Τι ρόλο έπαιξε η Εκκλησία στην ευρωπαϊκή ιστορία; Τι οδηγό ζωής και ηθικής μπορεί να έχει ο αγνωστικιστής και ο άθεος; Μπορεί να υπάρξει θρησκευτική συνείδηση εκτός Εκκλησίας; Σε αυτά και άλλα σχετικά ερωτήματα απαντά ο Μπέρτραντ Ράσελ, ο φιλόσοφος που αναζητούσε τη βεβαιότητα και έλπισε ότι θα την βρει στην επιστήμη και στα μαθηματικά, μολονότι, καθώς ο ίδιος είπε κάποτε, «Το πρόβλημα είναι μόνο οι βλάκες και οι φανατικοί είναι πάντα βέβαιοι, ενώ οι συνετοί έχουν πάντα αμφιβολίες».
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ
ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ
ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ
ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΕΠΙΛΟΓΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
Περιεχόμενα αναλυτικά: Κατάθεση προσωπικών απόψεων {Από το ‘Η διανοητική μου εξέλιξη’ και ‘Απάντηση σε κριτικές’ (Από το ‘Η διανοητική μου εξέλιξη’ – Από το ‘Απάντηση σε κριτικές’) – Η λατρεία του ελεύθερου ανθρώπου – Αυτοβιογραφία: Μυστική φώτιση – Τι είναι αγνωστικιστής; (Τι είναι αγνωστικιστής; – Είναι οι αγνωστικιστές άθεοι; – Εφόσον αρνείστε τον ‘νόμο του Θεού’, ποια αρχή δέχεστε σαν οδηγό ηθικής διαγωγής; – Πώς γνωρίζετε ποιο είναι το καλό, ποιο το κακό; Τι θεωρεί αμαρτία ο αγνωστικιστής; Ο αγνωστικιστής κάνει ό,τι του αρέσει; – Πώς κρίνει ο αγνωστικιστής τη Βίβλο; – Πώς κρίνει ο αγνωστικιστής τον Ιησού, την παρθενική γέννηση, την Αγία Τριάδα; – Μπορεί ο αγνωστικιστής να είναι χριστιανός; – Αρνείται ο αγνωστικιστής ότι ο άνθρωπος έχει ψυχή; – Πιστεύει ο αγνωστικιστής στη μέλλουσα ζωή, στον παράδεισο ή στην κόλαση; – Δεν φοβάστε ποτέ ότι ο Θεός θα σας τιμωρήσει επειδή τον αρνηθήκατε; – Πώς εξηγούν οι αγνωστικιστές την ομορφιά και την αρμονία της φύσης; – Πώς εξηγούν οι αγνωστικιστές τα θαύματα και άλλες σχετικές εκδηλώσεις της θείας παντοδυναμίας; – Υπάρχουν ευτελή και άγρια πάθη τα οποία η θρησκεία πολεμά. Αν εγκαταλειφθούν οι θρησκευτικές αρχές, μπορεί να επιζήσει η ανθρωπότητα; – Ποιο είναι το νόημα της ζωής για τον αγνωστικιστή; – Η άρνηση της θρησκείας δεν σημαίναι και άρνηση του γάμου, της αγνότητας και άλλων χριστιανικών αρετών; – Η πίστη μόνο στη λογική δεν είναι επικίνδυνη; Η λογική δεν είναι ατελής και ανεπαρκής χωρίς τους πνευματικούς και ηθικούς νόμους; – Θεωρείτε ότι όλες οι θρησκείες είναι μορφές δόγματος ή δεισιδαιμονίας; Ποια από τις υπάρχουσες θρησκείες εκτιμάτε περισσότερο και γιατί; – Ο κομμουνισμός αντιτίθεται στη θρησκεία, όπως και ο αγνωστικισμός. Οι αγνωστικιστές είναι κομμουνιστές; – Θεωρούν οι αγνωστικιστές ότι επιστήμη και θρησκεία είναι αδύνατον να συμφιλιωθούν; – Τι είδους τεκμήριο θα σας έπειθε ότι υπάρχει Θεός;)} / Θρησκεία και φιλοσοφία {Η ουσία της θρησκείας (Προοίμιο – Λατρεία – Συναίνεση – Αγάπη) – Η ουσία και οι συνέπειες της θρησκείας – Γιατί δεν είμαι χριστιανός (Προοίμιο – Τι είναι χριστιανός; – Η ύπαρξη του Θεού – Το επιχείρημα της πρώτης αιτίας – Το επιχείρημα του φυσικού νόμου – Το τελεολογικό επιχείρημα – Τα ηθικά επιχειρήματα για την ύπαρξη του Θεού – Το επιχείρημα για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης – Ο χαρακτήρας του Χριστού – Αδυναμίες στη διδασκαλία του Χριστού – Το ηθικό πρόβλημα – Ο συναισθηματικός παράγων – Πώς οι θρησκείες παρεμπόδισαν την ηθική πρόοδο – Ο φόβος είναι η βάση της θρησκείας – Τι πρέπει να κάνουμε) – Η ύπαρξη και η φύση του Θεού} / Θρησκεία και επιστήμη {Μυστικισμός και λογική (Εισαγωγή – Λογική και διαίσθηση – Ενότητα και πολλαπλότητα – Ο χρόνος – Καλό και κακό) – Επιστήμη και θρησκεία – Κριτική για το βιβλίο του Άρθουρ Έντινγκτον Ο χαρακτήρας του φυσικού κόσμου – Κριτική για το Μυστηριώδες σύμπαν του Τζαίημς Τζηνς – Είναι ασυμβίβαστες θρησκεία και επιστήμη;} / Θρησκεία και ηθική {Η θρησκεία και οι Εκκλησίες – Εγγενείς τάσεις του βιομηχανισμού – Έχει πράγματι συμβάλει η θρησκεία εποικοδομητικά στον πολιτισμό; (Προοίμιο – Χριστιανισμός και σεξ – Οι αντιρρήσεις για τη θρησκεία – Ψυχή και αθανασία – Πηγές της μισαλλοδοξίας – Το δόγμα της ελεύθερης βούλησης – Η ιδέα της δικαιοσύνης) – Η αίσθηση της αμαρτίας} / Θρησκεία και ιστορία {Εισαγωγή στην Ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας – Η θρησκευτική εξέλιξη των Εβραίων – Ο χριστιανισμός στη διάρκεια των πρώτων τεσσάρων αιώνων – Μωαμεθανικός πολιτισμός και φιλοσοφία – Η Μεταρρύθμιση και η Αντιμεταρρύθμιση} / Ευρετήριο
Violence Six sideways Reflections, Zizek Slavoj, Scripta 2010, Μετάφραση Νεκτάριος Καλαιτζής, σελ.289 (14*21)Μαλακό Εξώφυλλο, Άριστη κατάσταση
Αντλώντας τόσο από την υψηλή όσο και από τη λαϊκή κουλτούρα, από τον Καντ και τον Λακάν, από ανέκδοτα και από τον σύγχρονο κινηματογράφο, ο Σλάβοϊ Ζίζεκ, ο επιφανής ακαδημαϊκός που αναδείχθηκε σε ίνδαλμα της σύγχρονης φιλοσοφίας, πραγματεύεται τη βία η οποία ενυπάρχει στην παγκοσμιοποίηση, τον καπιταλισμό, τον φονταμενταλισμό και τη γλώσσα, σε ένα έργο που θα επιβεβαιώσει τη φήμη του ως ενός από τους πιο καταρτισμένους και ρηξικέλευθους διανοητές της εποχής μας.
Οι ταραχές στα παρισινά προάστια το φθινόπωρο του 2005 αλλά και η εξέγερση της Αθήνας τον Δεκέμβριο του 2008 έφεραν εκ νέου και με ανησυχαστικό τρόπο στη σκηνή του δημόσιου λόγου το ίχνος μιας καθαρής, ανιδεολογικής, κυριολεκτικά ανόητης βίας. Εξεγερσιακά συμβάντα που δεν διεκδικούσαν τίποτε άλλο παρά μόνο την “αξίωση για αναγνώριση” των υποκειμένων τους. Μια βία που δεν στρεφόταν τελικά ενάντια στη συστημική βαρβαρότητα, αλλά σ’ αυτή την ίδια τη θέση των υποκειμένων της. Μια αυτοκτονική διάσταση που ανέλυσε ο Lacan στο “στάδιο του καθρέφτη”, όταν η βία επιστρέφει στο καταγωγικό της υποκείμενο. Μια πράξη μη νοήματος, που εγγράφεται, σύμφωνα με τον Badiou, σ’ αυτή την ανοησία του Καπιταλισμού, στην α-κοσμία του κόσμου του, στο πένθιμο ίχνος της αφηρημένης του διασποράς.
Για τον Zizek το ίχνος της βίας εντοπίζεται στον “φόβο τού Πλησίον”, στην ετερότητα του αλλά και σ’ αυτή την ανησυχαστική του εγγύτητα. Είναι από τη μια η βία του υποκειμένου αλλά και αυτή η βία της ίδιας της γλώσσας, του εκφερόμενου νοήματός της, όπως επίσης και η συστημική βία, αυτή η βία της κανονικότητας του πραγματικού. Ενα τρισυπόστατο ίχνος που αντιστέκεται στην αφήγησή του, στην αποκαλυπτικότητα των σημείων του, σ’ αυτή την αντικειμενοποίηση της αλήθειας του. Ο παραληρηματικός χαρακτήρας του βίαιου φαινομένου είναι αυτός που συσκοτίζει και την αφήγησή του. Η ειλικρίνεια της αφήγησης μιας τραυματικής εμπειρίας είναι, όπως χαρακτηριστικά λέει ο Zizek, αυτή “η ίδια η αντικειμενική της ανακρίβεια, η σύγχυσή της, η έλλειψη της συνοχής της”. Γι αυτό και ο τρόπος που ο Zizek επιλέγει να μιλήσει για τη βία είναι ο τρόπος της ποίησης, αυτή η αφηρημένη ματιά που δεν παραδίδεται στην επιτακτικότητα της εμπειρίας της, αλλά δεν ενδίδει στην απροσδιοριστία της. Μια γλώσσα που αίρει το αντικείμενο από το χωροχρονικό του πλαίσιο, χωρίς παρ’ όλα αυτά να το αφυδατώνει. Ακόμη και όταν αυτό το βίαιο ίχνος απαιτεί επιτακτικά από εμάς την εγρήγορσή μας, αυτό το επείγον είναι για τον Zizek μια ψευδεπίγραφη ευαισθησία, ένα επείγον που αφαιρεί από το υποκείμενο τον ορίζοντα της σκέψης του, την ήσυχη προοπτική του αναστοχασμού του. (ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΑΡΤΙΝΟΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 26-11-2011)
Νόαμ Τσόμσκυ, Μετάφραση Αθηνά Δημητριάδου, Αθήνα 2001, σελ. 320 (14*21) Μαλακό Εξώφυλλο Εξαντλημένο, Άριστη Κατάσταση
Γράφοντας για τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς ο Νόαμ Τσόμσκι θέτει ορισμένα καίρια ερωτήματα για τον Νέο Ανθρωπισμό: τι ακριβώς τον καθοδηγεί; Το ανθρωπιστικό ενδιαφέρον ή τα συμφέροντα των μεγάλων; Η προσφυγή στη βία έγινε όντως εν ονόματι των αρχών και των αξιών; Ή μήπως γίναμε, για μια φορά ακόμη, μάρτυρες επιλογών ιδιοτελών αλλά και τόσο οικείων; Με τη βαθιά γνώση της ιστορίας -και με διεισδυτική επιχειρηματολογία ως προς τη συνάφεια της με τη «νέα εποχή»- ο Τσόμσκι καταρρίπτει έναν προς έναν τους ρητορικούς ισχυρισμούς πως οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της μάχονται για έναν κόσμο, όπου οι υπεύθυνοι για τις εθνικές εκκαθαρίσεις δεν θα έχουν πια πού να κρυφτούν. Με το μοναδικό ρωμαλέο ύφος του, ο συγγραφέας εξετάζει διεξοδικά πολλά από αυτά τα γεγονότα που «δεν είναι πρέπον» να θίγονται. Από το ότι οι κυβερνήσεις είχαν επίγνωση πως οι βομβαρδισμοί θα κλιμάκωναν τις σερβικές θηριωδίες μέχρι το ότι για χάρη του πολέμου πήγαν χαμένες πάμπολλες ευκαιρίες διπλωματικής επίλυσης του ζητήματος. Είναι δε τόσα πολλά αυτά τα γεγονότα, ώστε να δικαιολογούν ολόκληρο κεφάλαιο υπό τον τίτλο: «Το σύνδρομο της άρνησης». Δοκιμασίες απαραίτητες ώστε να μην διασαλεύεται η επίσημη εκδοχή της πραγματικότητας.
1. «Εν ονόματι των αρχών και των αξιών»
2. Πριν από την έναρξη των βομβαρδισμών
3. Μια αποτίμηση των ανθρωπιστικών προσθέσεων
Α. Η σφαγή του Ρασκάκ: «Η περιγραφή των ωμοτήτων ήταν το έναυσμα για την αντίσταση»
Β. Οι ανθρωπιστικές ανησυχίες στη δεκαετία του 1990: Ένα μικρό δείγμα
Γ. «Ανθρωπιστική επέμβαση»
4. Το σύνδρομο της άρνησης
5. Το ιστορικό των διπλωματικών διαπραγματεύσεων
6. Γιατί βία;
7. Η παγκόσμια τάξη και οι κανόνες της
Εκ των υστέρων
Σημειώσεις
Ευρετήριο
Τίτλος Πρωτότυπου Lao Tsu Tao Te Ching a new translatio n by Gia Fu Feng and Jane English
Κέδρος Αθήνα 1978 Απόδοση Πέτρου Κουρόπουλου από τα Αγγλικά Άριστο αντίτυπο σελ. 172
Μεγάλο σχήμα Συλλεκτικό Δυσεύρετο Άριστη Κατάσταση
(Το συγκεκριμένο έργο διατίθεται απο εμάς και σε όχι τόσο συλλεκτικές εκδόσεις σε χαμηλότερη τιμή, αν ενδιαφέρεστε επικοινωνήστε)


Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.