Βεράρεν (Εμίλ) - ΒΙΒΛΙΟΓΝΩΣΙΑ

Γράφοντας για τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς ο Νόαμ Τσόμσκι θέτει ορισμένα καίρια ερωτήματα για τον Νέο Ανθρωπισμό: τι ακριβώς τον καθοδηγεί; Το ανθρωπιστικό ενδιαφέρον ή τα συμφέροντα των μεγάλων; Η προσφυγή στη βία έγινε όντως εν ονόματι των αρχών και των αξιών; Ή μήπως γίναμε, για μια φορά ακόμη, μάρτυρες επιλογών ιδιοτελών αλλά και τόσο οικείων; Με τη βαθιά γνώση της ιστορίας -και με διεισδυτική επιχειρηματολογία ως προς τη συνάφεια της με τη «νέα εποχή»- ο Τσόμσκι καταρρίπτει έναν προς έναν τους ρητορικούς ισχυρισμούς πως οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της μάχονται για έναν κόσμο, όπου οι υπεύθυνοι για τις εθνικές εκκαθαρίσεις δεν θα έχουν πια πού να κρυφτούν. Με το μοναδικό ρωμαλέο ύφος του, ο συγγραφέας εξετάζει διεξοδικά πολλά από αυτά τα γεγονότα που «δεν είναι πρέπον» να θίγονται. Από το ότι οι κυβερνήσεις είχαν επίγνωση πως οι βομβαρδισμοί θα κλιμάκωναν τις σερβικές θηριωδίες μέχρι το ότι για χάρη του πολέμου πήγαν χαμένες πάμπολλες ευκαιρίες διπλωματικής επίλυσης του ζητήματος. Είναι δε τόσα πολλά αυτά τα γεγονότα, ώστε να δικαιολογούν ολόκληρο κεφάλαιο υπό τον τίτλο: «Το σύνδρομο της άρνησης». Δοκιμασίες απαραίτητες ώστε να μην διασαλεύεται η επίσημη εκδοχή της πραγματικότητας.

1. «Εν ονόματι των αρχών και των αξιών»
2. Πριν από την έναρξη των βομβαρδισμών
3. Μια αποτίμηση των ανθρωπιστικών προσθέσεων
Α. Η σφαγή του Ρασκάκ: «Η περιγραφή των ωμοτήτων ήταν το έναυσμα για την αντίσταση»
Β. Οι ανθρωπιστικές ανησυχίες στη δεκαετία του 1990: Ένα μικρό δείγμα
Γ. «Ανθρωπιστική επέμβαση»
4. Το σύνδρομο της άρνησης
5. Το ιστορικό των διπλωματικών διαπραγματεύσεων
6. Γιατί βία;
7. Η παγκόσμια τάξη και οι κανόνες της
Εκ των υστέρων
Σημειώσεις
Ευρετήριο

€15.00Προσθήκη στο καλάθι

- 22%

Προσθήκη στο καλάθι Καλάθι

Βία Έξι Λοξοί Στοχασμοί

ΠΑΛΑΙΟΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Violence Six sideways Reflections, Zizek Slavoj, Scripta 2010, Μετάφραση Νεκτάριος Καλαιτζής, σελ.289 (14*21)Μαλακό Εξώφυλλο, Άριστη κατάσταση

Αντλώντας τόσο από την υψηλή όσο και από τη λαϊκή κουλτούρα, από τον Καντ και τον Λακάν, από ανέκδοτα και από τον σύγχρονο κινηματογράφο, ο Σλάβοϊ Ζίζεκ, ο επιφανής ακαδημαϊκός που αναδείχθηκε σε ίνδαλμα της σύγχρονης φιλοσοφίας, πραγματεύεται τη βία η οποία ενυπάρχει στην παγκοσμιοποίηση, τον καπιταλισμό, τον φονταμενταλισμό και τη γλώσσα, σε ένα έργο που θα επιβεβαιώσει τη φήμη του ως ενός από τους πιο καταρτισμένους και ρηξικέλευθους διανοητές της εποχής μας.

Οι ταραχές στα παρισινά προάστια το φθινόπωρο του 2005 αλλά και η εξέγερση της Αθήνας τον Δεκέμβριο του 2008 έφεραν εκ νέου και με ανησυχαστικό τρόπο στη σκηνή του δημόσιου λόγου το ίχνος μιας καθαρής, ανιδεολογικής, κυριολεκτικά ανόητης βίας. Εξεγερσιακά συμβάντα που δεν διεκδικούσαν τίποτε άλλο παρά μόνο την “αξίωση για αναγνώριση” των υποκειμένων τους. Μια βία που δεν στρεφόταν τελικά ενάντια στη συστημική βαρβαρότητα, αλλά σ’ αυτή την ίδια τη θέση των υποκειμένων της. Μια αυτοκτονική διάσταση που ανέλυσε ο Lacan στο “στάδιο του καθρέφτη”, όταν η βία επιστρέφει στο καταγωγικό της υποκείμενο. Μια πράξη μη νοήματος, που εγγράφεται, σύμφωνα με τον Badiou, σ’ αυτή την ανοησία του Καπιταλισμού, στην α-κοσμία του κόσμου του, στο πένθιμο ίχνος της αφηρημένης του διασποράς.
Για τον Zizek το ίχνος της βίας εντοπίζεται στον “φόβο τού Πλησίον”, στην ετερότητα του αλλά και σ’ αυτή την ανησυχαστική του εγγύτητα. Είναι από τη μια η βία του υποκειμένου αλλά και αυτή η βία της ίδιας της γλώσσας, του εκφερόμενου νοήματός της, όπως επίσης και η συστημική βία, αυτή η βία της κανονικότητας του πραγματικού. Ενα τρισυπόστατο ίχνος που αντιστέκεται στην αφήγησή του, στην αποκαλυπτικότητα των σημείων του, σ’ αυτή την αντικειμενοποίηση της αλήθειας του. Ο παραληρηματικός χαρακτήρας του βίαιου φαινομένου είναι αυτός που συσκοτίζει και την αφήγησή του. Η ειλικρίνεια της αφήγησης μιας τραυματικής εμπειρίας είναι, όπως χαρακτηριστικά λέει ο Zizek, αυτή “η ίδια η αντικειμενική της ανακρίβεια, η σύγχυσή της, η έλλειψη της συνοχής της”. Γι αυτό και ο τρόπος που ο Zizek επιλέγει να μιλήσει για τη βία είναι ο τρόπος της ποίησης, αυτή η αφηρημένη ματιά που δεν παραδίδεται στην επιτακτικότητα της εμπειρίας της, αλλά δεν ενδίδει στην απροσδιοριστία της. Μια γλώσσα που αίρει το αντικείμενο από το χωροχρονικό του πλαίσιο, χωρίς παρ’ όλα αυτά να το αφυδατώνει. Ακόμη και όταν αυτό το βίαιο ίχνος απαιτεί επιτακτικά από εμάς την εγρήγορσή μας, αυτό το επείγον είναι για τον Zizek μια ψευδεπίγραφη ευαισθησία, ένα επείγον που αφαιρεί από το υποκείμενο τον ορίζοντα της σκέψης του, την ήσυχη προοπτική του αναστοχασμού του. (ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΑΡΤΙΝΟΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 26-11-2011)

Προσθήκη στο καλάθι

- 25%

Προσθήκη στο καλάθι Καλάθι

Η Πληρωματική Εμπειρία

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Πέντε δοκίμια μεταφυσικού προβληματισμού.

Συγγραφέας: Λεωνίδας Χ. Κοβάτσης | Εκδόσεις: Κουλτούρα | Ημ. Έκδοσης: 2003 | Σελίδες: 108 | : (13*21) Μαλακό Εξώφυλλο

Πέντε δοκίμια μεταφυσικού προβληματισμού. Ο κόσμος -πλήρωμα δεν είναι ούτε ο εξωτερικός ούτε ο εσωτερικός κόσμος της φαντασίας και του ονείρου. Είναι ένας “άλλος κόσμος” που είναι οι δύο προηγούμενοι μαζί αλλά κανένας χωριστά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο).

Το παρόν έργο το τρίτο μιας τριλογίας, αποτελείται από πέντε δοκίμια ενδοκόσμιας μεταφυσικής, σαν μια συμβολή στην προσπάθεια που κάνει ο σύγχρονος άνθρωπος να κατανοήσει βιωματικά την ίδια του τη μοναδικότητα.

Προσθήκη στο καλάθι

- 11%

Προσθήκη στο καλάθι Καλάθι

Φύλο και Κοινωνική Δικαιοσύνη

Βιβλία Εξαντλημένα στους εκδ. οίκους, Γυναίκα Γυναικείο Ζήτημα Φεμινισμός, Κοινωνιολογία - Ανθρωπολογία, ΠΑΛΑΙΟΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Tίτλος Πρωτότυπου: Sex and Social Justice Scripta 2005 σελ. 896 Άριστη κατάσταση ( πολύ μικρή τσάκιση στο εξώφυλλο) ISBN :960-7909-70-4 Εξαντλημένο από τον εκδ. οίκο

Στο “Φύλο και κοινωνική δικαιοσύνη”, η Μάρθα Νάσμπαουμ οραματίζεται έναν κόσμο αφάνταστα διαφορετικό από τον δικό μας – έναν κόσμο όπου όλοι οι άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες, ζουν με αμοιβαίο σεβασμό και ίση αξιοπρέπεια έναν κόσμο όπου το σεξ δεν είναι αφορμή για κακοποίηση και εξευτελισμό έναν κόσμο όπου οι σεμνότυφοι αναγνωρίζονται ως οι πραγματικά διεστραμμένοι. Φιλελεύθερη, φεμινίστρια και διεθνίστρια, η Νάσμπαουμ είναι, πάνω απ’ όλα, μια εντυπωσιακή θιασώτης του ουμανισμού, με ευρύ πνεύμα και γενναιόδωρη αισθαντικότητα. Τα διαυγή, ρωμαλέα δοκίμιά της προκαλούν το μυαλό, αγγίζουν την καρδιά και αποκαλύπτουν δυνατότητες για εποικοδομητικές πολιτικές θεραπείες.

Προσθήκη στο καλάθι