Σ. Λοπρέστη Γ. Μπάχα  Ιδρυμα Ευγενίδου Βιβλιοθήκη του Τεχνίτη Αθήναι 1974

Μαλακό Εξώφυλλο (με πλαστικό μπλε κάλυμμα) σελ. 304 Πάρα πολύ καλή κατάσταση

Μετάφραση Αχιλλέας Κυριακίδης Opera 2004 σελ.136 (13*21) Άριστη Κατάσταση

Καταλήγουν, άραγε, τα ζευγάρια να θυμίζουν συνευρέσεις δολοφόνων;
Βλέποντας μια γυναίκα κι έναν άντρα, αναρωτιόμαστε ποτέ ποιος θα σκοτώσει πρώτος τον άλλο;
Η Λίζα και ο Ζιλ ζουν μαζί από πολύ παλιά. Συνεπεία μιας πτώσης, ο Ζιλ παθαίνει αμνησία. Πρέπει να τα ξαναμάθει όλα απ’ την αρχή, να ανακαλύψει εκ νέου την προσωπικότητα και το παρελθόν του. Ανήσυχος, ακούει τη Λίζα να σκιαγραφεί το φανταστικό πορτρέτο του ίδιου του του εαυτού, της συντροφικότητάς τους, του έρωτά τους που έχει επιβιώσει…
Κι αν κάποιος απ’ τους δυο λέει ψέματα; Και αν αυτά τα τρυφερά λόγια αγάπης προοιωνίζονται μια λυσσαλέα σύγκρουση;
Μια μαύρη κωμωδία γεμάτη εκπλήξεις και ανατροπές, όπου οι χαριεντισμοί μεταλλάσσονται σε πόλεμο ολοκληρωτικής εξόντωσης.

Άριστη κατάσταση σελ. 344, τσέπης Ωρόρα 1989

Εκδόσεις ΟΛΚΟΣ  Αθήνα 1972  Σελ. 176 (12. 21) Μαλακό Εξώφυλλο, Κατάσταση πολύ καλή

Πρόκειται για την πρώτη έκδοση του 1972  την περίοδο που η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη ήταν ακόμα απαγορευμένη.

«Όταν ο λαός και το Έθνος δοκιμάζονται από βαθιές ιστορικές κρίσεις τότε ο εκπρόσωπος της κουλτούρας γίνεται μαχητής, γίνεται Φεραίος, Σολωμός, Κάλβος, Παλαμάς, Σικελιανός. Παλεύει μαζί με το λαό μαζί με το Έθνος στην πρώτη γραμμή. Και τότε η κουλτούρα γίνεται μαχόμενη». (Προμετωπίδα)

Μίκης Θεοδωράκης Εκδόσεις Ολκός 1974, 160 σελ., Μαλακό Εξώφυλλο (14΄21) Κατάσταση πολύ καλή, ελαφρώς ταλαιπωρημένο και λερωμένο  εξώφυλλο

Η δεύτερη έκδοση του 1974. Κυκλοφόρησε σε 1000 αντίτυπα.

To βιβλίο έχει πωληθεί

Επιμέλεια Νάντια Βαλαβάνη, Μεταφραστές: Αποστόλης Οικονόμου, Δημήτρης Μαράκας,  Μαρία Χαραλάμπη, Στάχυ 2002, 564 σελ.(14*21) Εξαιρετική Κατάσταση

16 δοκίμια

Τι σηματοδοτεί ο Μπρεχτ σήμερα, στη χαραυγή του 21ου αιώνα, σ’ έναν κόσμο βαθύτατων αλλαγών (αν και όχι προς την κατεύθυνση που ο ίδιος επεδίωξε); Τι έχει χαθεί και τι ενσωματώθηκε στην παγκόσμια θεατρική παράδοση από τη θεωρία και την πρακτική του για το θέατρο; Πώς διαγράφεται η συνέχεια και πού εκδηλώνονται οι ρήξεις στη σημερινή του πρόσληψη, αν υποβάλλουμε στη δοκιμασία της “ιστορικοποίησης” την εξέλιξη της συνάντησης μαζί του ανθρώπων και κινημάτων, που συντάραξαν τον προηγούμενο αιώνα; Με τι όρους θα μπορούσαν ν’ αποτιμηθούν οι πλευρές του έργου του που συνδέονται με την ποίηση και τη μουσική; Κι ο Μπρεχτ στον, ελάχιστα μελετημένο σήμερα, ρόλο του θεωρητικού – κι όχι μόνο του θεάτρου; Ποια η θέση και ο ρόλος της “παρεμβατικής σκέψης” του στο άλυτο κουβάρι αντιθέσεων της πραγματικότητας και ρευμάτων σκέψης, που χαρακτηρίζει το σημερινό κόσμο; Πώς επανεκτιμάται η μέθοδός του της συνεργατικής δουλειάς, που πρώτος -και μάλλον μόνος μέχρι σήμερα- εφάρμοσε και στην παραγωγή έργων τέχνης στον τομέα της λογοτεχνίας;
Σ’ αυτά και σε πολλά άλλα ερωτήματα επιχειρούνται απαντήσεις μέσα απ’ τα δεκαέξι δοκίμια της παρούσας έκδοσης, τα περισσότερα γραμμένα μεταξύ 2000 και 2001 ειδικά γι’ αυτήν. Σκηνοθέτες που νεαροί υπήρξαν βοηθοί του Μπρεχτ, κριτικοί που πρώτοι έφεραν το κοινό της χώρας τους σ’ επαφή με το έργο του, πανεπιστημιακοί ή ηθοποιοί, οι συγγραφείς τους ξεκινούν από διαφορετικές οπτικές κι από έδαφος έξι χωρών της Ευρώπης και της Αμερικής για να συναντηθούν στον κοινό τόπο των ανθρώπων που αφιέρωσαν μεγάλο μέρος της ζωής τους στη συστηματική θεωρητική ή πρακτική έρευνα για τον Μπρεχτ. Άλλοι απ’ αυτούς μαρξιστές και άλλοι όχι, ενώνουν την προσωπική τους φωνή και θεώρηση στο πλαίσιο αυτής της έκδοσης συγκροτώντας μια σειρά ουσιαστικές κριτικές προσεγγίσεις στο έργο του μεγαλύτερου και πλέον ιδιόμορφου δραματουργού του 20ού αιώνα.